Nawigacja

1

Narkomania

https://www.youtube.com/watch?v=dbU8XAtgnZg

 

PROFILAKTYKA W RODZINIE

BLIŻEJ SIEBIE – DALEJ OD NARKOTYKÓW...

Być rodzicami nastolatka nie jest łatwo. Jeżeli jednak rozumie się i pamięta, że okres 

dorastania jest tak samo trudny dla rodziców, jak i dla dziecka - to połowa sukcesu.

Większość rodziców najbardziej boi się okresu, kiedy dziecko zaczyna dorastać. Zaczyna 

wtedy wymykać się spod kontroli, buntuje się, poszukuje nowych doświadczeń, a rodzice 

czują się bezradni, w dodatku mniej ważni dla dziecka niż jego rówieśnicy.

Wszyscy chcemy być dobrymi rodzicami i na ogół nie szczędzimy wysiłku, aby nasze dzieci 

były szczęśliwe. Staramy się, chcemy dla dziecka jak najlepiej, a mimo to zdarza się, że 

spotykają nas rozczarowania, a dziecko sprawia kłopoty.

Ten krótki poradnik jest adresowany do wszystkich rodziców. Być może porady tu zawarte 

dla wielu osób są oczywiste, ale być może dla niektórych okażą się pomocne i zwrócą ich 

uwagę, że rodzice mają decydujący wpływ na to, czy dziecko sięgnie po narkotyki.

Nie ma prostych i skutecznych recept na to, jak całkowicie uchronić dziecko przed 

narkotykami, ale jedno jest pewne: im lepszy mamy kontakt z dzieckiem, tym łatwiej 

ustrzeżemy je przed narkotykami.

Rozmowa jest podstawą dobrych kontaktów z dzieckiem, bo pozwala lepiej poznać jego 

świat, oczekiwania, marzenia, ale też różnorodne problemy. Nie bójmy się rozmawiać 

także na trudne tematy. Wiedza o narkotykach pomaga przełamać opory przed rozmową 

z dzieckiem na ten trudny temat. Im więcej wiemy na temat narkotyków, tym łatwiej 

przekonamy dziecko o ich szkodliwości. Używajmy rzeczowych argumentów.

Co warto wiedzieć i robić, aby chronić dziecko przed narkotykami:

• znać prawa rządzące rozwojem dziecka,

• wiedzieć jak budować dobry kontakt z dzieckiem,

• znać powody, dla których młodzi sięgają po narkotyki,

• być konsekwentnym w przestrzeganiu zasad,

• mieć rzetelną wiedzę na temat narkotyków.

JAK BYĆ BLIŻEJ DZIECKA?

• Więź z dzieckiem buduje się od chwili jego narodzin. Bliskość, zaufanie, 

szczerość to efekty wieloletniej pracy. Jeżeli jesteśmy na co dzień blisko z 

dzieckiem, łatwiej nam zauważyć co je cieszy, co martwi i z czym sobie nie 

radzi. Kiedy dziecko dorasta, zwykle trudniej nam znaleźć wspólny język, 

bo zaczyna być inne – czasem dziwnie się ubiera, słucha niezrozumiałej 

muzyki i coraz bardziej się buntuje w wielu sprawach. Pomimo to staraj się 

poznawać, rozumieć i akceptować świat młodych.

• Rozmawiaj ze swoim dzieckiem zawsze, wszędzie i o wszystkim. Im częściej z 

nim rozmawiasz, tym lepiej poznajesz jego świat, jego oczekiwania, marzenia, a 

także problemy.

• Staraj się zawsze znaleźć czas na rozmowę, gdy dziecko ma problem. Rozmowa 

pomaga pozbyć się przykrych uczuć. Gdy czuje się bezradne i skrzywdzone, 

pozwól mu się wygadać, wypłakać i wyzłościć. Postaraj się je zrozumieć i 

mądrze mu doradzić. W żadnym wypadku nie bagatelizuj jego problemów.

• Znajdź też czas, gdy chce się podzielić radością, sukcesem. Okaż swoje 

zadowolenie, pochwal, spytaj o szczegóły wydarzenia. Nie umniejszaj wagi 

sukcesu, powiedz, jaki jesteś z niego dumny. To mu dodaje wiary w siebie i jest 

zachętą do osiągania dalszych sukcesów.

• Staraj się dostrzegać sygnały, że dziecko cię potrzebuje. Kiedy ma jakiś problem, 

nie zawsze poprosi cię o rozmowę. Jeżeli będziesz uważnie je obserwować, 

to z pewnością dostrzeżesz wszelkie zmiany. Czasem zaczyna cię unikać, a 

czasem stara się być blisko, „kręci się" i czeka. Zainteresuj się przyjaźnie, pomóż 

nawiązać rozmowę.

• Stwarzaj warunki do luźnej rozmowy. Wykorzystuj naturalne chwile 

przy wspólnej herbacie, kolacji, na spacerze, stwórz nastrój do 

wieczornych „pogaduchów", proponuj wspólne spędzanie wolnego czasu 

atrakcyjne także dla niego.

• Okazuj zainteresowanie jego sprawami, ale nie wypytuj natarczywie. Poczekaj, 

aż samo zacznie mówić o tym, co się u niego dzieje. To ono decyduje, ile chce 

nam o sobie powiedzieć. Uszanuj to.

• Rozmawiaj też o tym, co się u ciebie obecnie dzieje, o swoich kłopotach i 

planach. Pytaj je o zdanie w różnych sprawach i pokazuj, że liczysz się z jego 

• Opowiadaj o sobie. Dzieci lubią wspomnienia rodziców z czasów ich młodości. 

Takie opowiadania zbliżają, bo przypominają dzieciom, że ich rodzice też byli 

młodzi. Nie przedstawiaj się jednak wyłącznie kryształowo, powiedz, że także 

robiłeś błędy i uczyłeś się podejmować trudne decyzje.

• Rozmawiaj na każdy temat, nie unikaj trudnych spraw. Zadbaj o to, żeby 

w waszym domu nie było tematów tabu. Rozmawiaj także o tym, czego się 

obawiasz. Bądź raczej doradcą niż ekspertem.

• Rozmowa jest podstawą dobrych kontaktów z dzieckiem, 

a podstawą rozmowy jest uważne słuchanie.

CO ROBIĆ KIEDY DZIECKO BIERZE NARKOTYKI?

Najczęstsze błędy, popełniane przez rodziców:

• przeprowadzanie zasadniczych rozmów z dzieckiem, kiedy jest ono pod wpływem 

środka odurzającego

• udawanie, że to nieprawda i niewiara w fakty

• usprawiedliwianie dziecka, szukając winy w sobie (właśnie na taką reakcję liczy 

dziecko. Specjalnie wzbudza konflikty i poczucie winy u rodziców. Osłabia to ich 

zdecydowane działania)

• myślenie o tym, że problem się sam rozwiąże

• ochrona dziecka przed konsekwencjami używania narkotyków: pisanie 

usprawiedliwień nieobecności w szkole, spłacanie długów dziecka, tolerowanie 

• wdawanie się w dyskusję na temat nieszkodliwości narkotyków (szczególnie, gdy się 

nie ma rzetelnej wiedzy o ich działaniu).

• spokojnie i rzeczowo zadawać konkretne pytanie: Czy bierzesz narkotyki?

• natychmiast skontaktować się ze specjalistą (jeśli dziecko nie będzie chciało 

specjalistycznej pomocy, rodzice i tak powinni jej szukać)

• stosować zasadę „ograniczonego zaufania”, zawsze wiedzieć gdzie i z kim przebywa i 

o której wróci

• zastanowić się, dlaczego dziecko sięgnęło po narkotyki. Jeśli powody mogą być 

związane z sytuacją rodzinną, należy się zastanowić, co można zmienić.

Jeśli podejrzewasz, że dziecko bierze narkotyki nie działaj pochopnie — idź do 

specjalisty. Tylko i wyłącznie do przychodni terapii uzależnień narkomanii, ponieważ:

• lekarz pierwszego kontaktu nie ma nic wspólnego z leczeniem narkomanii, podobnie 

jak psychiatra

• fachowiec zdiagnozuje, co dziecko bierze i zaproponuje najlepszą z możliwych 

form pomocy (grupę wsparcia — gdy dziecko nie jest uzależnione a jedynie 

eksperymentuje), bądź ośrodek stacjonarny, dobrany do wieku i stopnia uzależnienia 

od narkotyków.

WARTO PAMIĘTAĆ O KILKU WAŻNYCH SPRAWACH...

Bądź przykładem, szanuj prawa dziecka, bądź konsekwentny, ucz...i rozmawiaj

• Bądź przykładem. Postępuj tak, by być wiarygodnym. Dzieci są dobrymi 

obserwatorami i łatwo zauważą, gdy nie robisz tak, jak mówisz.

• Wymagaj, ale stawiaj dziecku warunki możliwe do spełnienia.

• Bądź konsekwentny, aby dziecko liczyło się z tobą i wiedziało, że ustalone przez 

ciebie normy w ważnych sprawach muszą być respektowane.

• Poznaj przyjaciół i znajomych dziecka. Pamiętaj, że w tym wieku koledzy 

odgrywają ważną rolę i często mają duży wpływ.

• Szanuj prawo dziecka do własnych wyborów, opinii, dysponowania swoim wolnym 

czasem. Doradzaj, ale nie narzucaj swojej woli.

• Nie bądź nadmiernie opiekuńczy. Pozwól dziecku zdobywać doświadczenia; ono 

uczy się życia przede wszystkim robiąc nowe rzeczy, sprawdzając. Czasem popełnia 

przy tym błędy, bądź zatem czujny i w porę reaguj.

• Określ jasno zasady dotyczące zakazu stosowania środków odurzających i innych 

używek, ale sam też unikaj nadużywania leków, papierosów i alkoholu.

• Ucz jak przezwyciężać trudności i radzić sobie w trudnych sytuacjach. Dotyczy to 

także sytuacji, gdy ktoś proponuje narkotyki.

GDZIE SZUKAĆ POMOCY?

• Telefon zaufania :801 199 990 

• czynny codziennie w godzinach 16-21

 

Aktualności

Kontakt

  • Szkoła Podstawowa w Krzówce
    Krzówka 37
    21-413 Serokomla
  • 257555836

Galeria zdjęć